W h a t c h o i c e s d o i h a v e ?

On 25th of january the elections in Greece ''revealed'' to Europe one thing that even the rival parties were able to misinterpret.
The one thing that won the elections is the need of people to breath,it is the same people that in these 5 years of austerity and 2 years before that struggles with unemployment,govermental corruption,violation of meritocraty,violation of labour rights,low wages,delays in payments(the usual is 4 month delays)taxed from the first euro earned,taxation for small and medium businesses is cruel and made numerous to go bankrupt...
The right wing goverment then,didn't do anything to soothe those problems in middle and lower classes,after all these are the classes that pay all these years the bill!
Some time now there is an article on valid blogs that says what we all knew, in 2012 Greek shipowners paid as individuals for taxes  15 mil.Euro while the Greek sailors have paid for taxes 55 mil. EUR.
There are extensive referances all over the internet about members of the Greek parliament voting for measures that trampled pensioners,and middle/lower class individuals,cut in pensions,cut in wages,they even cut the wages in the private sector making the ability to work even harder.
These ''lighted'' people(some of whom are not even elected) was revealed recently that they were the first that pulled their money out of Greece's banks,while they reassure the markets and people through media that a bank run is not going to happen...they did the opposite.
A party that played huge role in implementation of the memorandum  caught with money(some millions)in the bank after they made questions in parliament in favor of a weapon systems company...Then the two of them became ministers in the goverment they criticized before!

Someone would ask ''why German media has this vicious delirium about Greece?''
Well,of course because the game is the same as in Greece so in Germany.
Media is an extension of the goverments secret thoughts,look what is going on in Spain with evictions,ask a Greek to translate for you an article from a big media in Greece and so on..

The truth is that Germany makes a lot of money while whole countries are on their knees...with a gun in the head and the rope already tightened to the neck,Greece is in the moment where the bullet left the gun and is about to hit the head,while the gallows hatch has  opened  under the feet...
Imagine now this,to be a Greek thinking all this and so many more everyday and every time of the day!what choices you have?i wonder
Even though does not interest directly the rest of Europe,it is the young people mostly who must realize that what is knocking on Greece's or Spain's or Italy's door was not for good,and it is about to knock on their door,we had the bad curiosity and opened the door,don't make that mistake,
In fact you have to come and help us to close back the door.
Don't let anyone to plant the seed of hate(all the planet paid this before and still pays),things are not as they appear in the front page of fancy newspapers or in expensive empty suits in TV.
Make the rage that builts up useful and force your minds to think what is happening

Now imagine that you are Greek and you are thinking all of  this...what choices do you have?

The soundtrack of life

There are noumerous releases that i'm after as a music lover mostly and then as a compulsive collector of vinyl records.
When i hear a new piece of music my mind creates images and plays these images along the music
i am hearing at that moment.
Some years long ago,i told to a friend who tried to put me deep in to Pink Floyd universe that their music is like the soundtrack of life,meaning that it is so human,so warm and easy to absorb , to let your self slip in the music and then be more clear emotionally as a human.
That was long ago and there were nothing new in the musical horizon for a long time...sadly.
Then i saw 28 Days later...
The movie is great but the choice of  music is superb,i was hooked to that piece of music in particulary,so haunting that with the combination of the scenes gives a feeling of loneliness and resignation from anything pointless.
On a youtube comment i read that the director of 28 days later used their album to  help him set the mood for the movie and gave him the feel of the desolate feel of the scenes.
I think he nailed it!so those guys with the weird name...
GODSPEED YOU! BLACK EMPEROR
It seems that the soundtrack of life has a new band which continues where the greatest ever has left
Let's not forget the great Ennio Morricone along the great ones...

                           East hastings-Godspeed you black emperor!(28days later)

 

Ο Διάφανος

Άνθρωποι χαρούμενοι. Άνθρωπο σκυθρωποί. Άνθρωποι που βιάζονται. Άνθρωποι που δε βιάζονται γιατί έχουν προλάβει ήδη κι άλλοι που δε βιάζονται γιατί δεν έχουν τίποτα να προλάβουν. Άνθρωποι που διαβάζουν, που ακούνε μουσική, που μαλώνουν, που μιλάνε, που ανησυχούν, που βαριούνται, που κοιμούνται, που φωνάζουν, που γελάνε. Ο καθένας τους τόσο διαφορετικός και όλοι μαζί τόσο ίδιοι. Και κάπου εκεί κι εσύ. Άλλος ένας ξεχωριστός αλλά και όμοιος.

Αυτό είναι το παράδοξο των Μέσων Υποχρεωτικής Κοινωνικοποίησης, όπως μου αρέσει να τα αποκαλώ. Θα σου είναι πιο γνωστά σαν Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.
Κινούμαστε μαζικά, μαζί αλλά χώρια. Είναι ο χώρος όπου οι κανόνες της Φύσης βρίσκουν την απόλυτη επιβεβαίωση, παρά την προσπάθεια του ανθρώπου να ξεχωρίσει από τα ζώα.

 Η βεβιασμένη «αγελοποίηση» είναι κάτι που μέσα στη φύση δε θα ήταν εφικτό. Για να ενταχθεί ένα ζώο σε μια αγέλη πρέπει να πληροί ορισμένες προϋποθέσεις, ώστε σταδιακά να γίνει αποδεκτό. Αν κλείσουμε σ’ ένα χώρο δυο ζώα που δεν έχουν συναντηθεί ποτέ ξανά μεταξύ τους ή που θα τσακωθούν ή που θα κάθονται όσο πιο μακριά το ένα από το άλλο γεμάτα στρες και καχυποψία.

Ας το μεταφέρουμε λοιπόν αυτό στο σύγχρονο αστικό περιβάλλον.
Είσαι ,ας πούμε, στο τρένο. Δίπλα σου κάθεται μια κυρία, απέναντι από αυτήν ένας παππούς και δίπλα του, και συνεπώς απέναντί σου, μια μητέρα με το παιδί της. Σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής προσπαθείς να μην ανταλλάξεις ματιές με τους τριγύρω. Αν το κάνεις τυχαία, νιώθεις αμηχανία. Γυρνάς το κεφάλι και κοιτάς το παράθυρο. Η διπλανή σου νιώθει το βλέμμα σου κι ενώ ξέρει ότι κοιτάς έξω, μια δύναμη τη σπρώχνει να ρίξει μια γρήγορη ματιά προς τα εσένα για να βεβαιωθεί. Με το που γυρνάει γυρνάς κι εσύ. Αμηχανία. Κοιτάτε και οι δυο προς το παράθυρο. Διαπιστώνεις πως η απέναντι σε επεξεργάζεται από την αντανάκλασή σου στο τζάμι. Συναντιούνται οι αντανακλάσεις σας. Αμηχανία. Το παιδάκι στον κόσμο του σε κοιτάει ευθαρσώς κατάματα και σου χαμογελάει. Του χαμογελάς κι εσύ. Σου σκάει μια χαριτωμένη κλωτσιά στο γόνατο. Ήδη απέκτησες έναν φίλο!
Η μάνα του σου ζητάει συγγνώμη.. μπορεί και να  μην το κάνει. Της λες «δεν πειράζει».. μπορεί και όχι. Πλέον δεν είστε τόσο ξένοι μεταξύ σας.

Η καχυποψία, η αμηχανία είναι δεδομένα λοιπόν ανάμεσα σε οντότητες που συναντιούνται πρώτη φορά. Τα ζώα αποφεύγουν να κοιτιούνται μεταξύ τους στα μάτια,  καθώς αυτό συνήθως οδηγεί σε καβγά. Έτσι κι εσύ δεν κοιτάς, όχι απλά επειδή θα θεωρηθείς «φρικιό»  αλλά επειδή στο υπαγορεύει η ίδια η φύση. Μετά ακολουθεί η φυσική περιέργεια. Τα ζώα διαθέτουν άλλα μέσα. Εσύ διαθέτεις ευφυΐα. Ρίχνεις διερευνητικές κρυφές ματιές στους γύρω ή κοιτάς απ’ την αντανάκλαση στο τζάμι –οι μεγαλύτερες αλήθειες αποκαλύπτονται στις αντανακλάσεις. Τέλος οι μικρότεροι που ακόμα δεν έχουν αναπτύξει ορισμένους κανόνες συμπεριφοράς, είναι πιο ριψοκίνδυνοι και σε κοιτάνε κατάματα ή σε αγγίζουν για να ικανοποιήσουν την περιέργειά τους.
Ακόμα κι αγενείς πράξεις, όπως το να σου κλείνουν το παράθυρο ΧΩΡΙΣ να σε ρωτάνε –προσωρινός εκνευρισμός της συντάκτριας-, προκύπτουν από το πρωτόγονο «εισβάλω στο χώρο σου γιατί είναι πιο δύσκολο από το να επικοινωνήσω μαζί σου». Φυσικά τόσο στα ζώα όσο και στους ανθρώπους αυτό καταλήγει σε ξεμάλλιασμα. Η φύση εγκρίνει. Go for it.

Μερικοί όμως εξ’ αυτών που συναντάμε, προσπαθούν να γίνουν αόρατοι. Δε ξέρω τι τους κάνει να πιστεύουν ότι θα τα καταφέρουν. Δε μιλάω γι’ αυτούς που ανέφερα παραπάνω. Για την ακρίβεια ανήκουν σε αυτούς, όπως και όλοι μας, με τη διαφορά πως  προσποιούνται την ανυπαρξία τους. Είναι αυτοί που ό,τι κι αν γίνεται γύρω τους, δείχνουν αδιάφοροι. Δε θα γυρίσουν το κεφάλι, ούτε καν το βλέμμα, ακόμα κι αν πέσει άνθρωπος δίπλα τους. Είναι ικανοί να περάσουν κι από πάνω του, όχι επειδή δε τους αφορά αλλά επειδή δε θέλουν να τους αφορά. Ίσως δεν έχουν χρόνο, συναίσθημα, χώρο ΚΑΙ γι’ αυτό στη ζωή τους. Δε ξέρω πώς να το ερμηνεύσω. Μάλλον ούτε κι αυτοί ξέρουν.
Πίσω από αυτό  που εκφράζεται ως αδιαφορία, μπορεί να κρύβονται δεκάδες διαφορετικά συναισθήματα και αίτια. Κάποιος που δείχνει αδιάφορος, μπορεί να είναι ο κοινός «σκατόψυχος παρτάκιας», αλλά μπορεί να είναι κι ο υπερευαίσθητος με δυσκολία στο να εκφράσει συναισθήματα. Οπότε λοιπόν δεν έχει νόημα να τους κρίνω.

Θα πω απλά πως το να είσαι αόρατος βολεύει, αλλά αόρατος δε γίνεσαι ποτέ. Αντ’ αυτού γίνεσαι διάφανος. Όλοι βλέπουν το περίγραμμά σου, όλοι μπορούν να σε παρατηρήσουν μιας κι αντιλαμβάνονται την ύπαρξή σου και δυστυχώς όλοι μπορούν να δουν το κενό μέσα σου. Δε μπορείς να προσποιείσαι τον αόρατο κι ας είσαι γεμάτος με κενό.
Είναι κάτι που φαίνεται. Το κενό είναι κάτι σαν μαύρη τρύπα. Απορροφά κι επηρεάζει οτιδήποτε βρίσκεται γύρω του και τρώει σιγά σιγά αυτόν που το κουβαλάει. Κι αν υπάρχει πιο δυστυχισμένος άνθρωπος από αυτόν, σίγουρα είναι αυτός που αναγνωρίζει το κενό στους άλλους αλλά όχι στον εαυτό του.
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα βρεθείς σε τρένο, λεωφορείο κ.λπ. άκου αυτό το παρακάτω και κοίτα γύρω σου. Σίγουρα θα δεις κάποιον που μοιάζει να τραγουδάει αυτούς τους στίχους, προσπαθώντας να διατηρήσει τη «διαφάνειά» του διαυγή κι ανέπαφη από τα χνώτα, τις ομιλίες, τα γέλια και τα σκουντήγματα των διπλανών του.
Αν πάλι ο διάφανος είσαι εσύ, να ξέρεις. Σε βλέπουν!

El viento del cambio empieza a soplar en Europa (Φυσάει άνεμος δημοκρατικής αλλαγής στην Ευρώπη)

                                       Φυσάει άνεμος δημοκρατικής αλλαγής στην Ευρώπη
Είναι αληθεια οτι ζουμε ιστορικες στιγμες,έλαχε η γενια μας να κλεισει ραντεβου με την ιστορια κι ευτυχώς ειμαστε συνεπεις .
 Η έλλειψη της δημοκρατίας στους ευρωπαικούς θεσμούς ειναι φανερή αρκετα χρόνια τώρα, με αποτέλεσμα την γιγάντωση της κρισης  οπου  η έλλειψη δημοκρατικών θεσμών έγινε ασφυκτική για τους πολίτες ορισμένων κρατών-μελών. Η εκλογές στην Ελλάδα με το αποτέλεσμα τους και τα στοιχεία απο την Ισπανία (όπου άνθρωποι εγκαταλείπουν απο τα σπίτια τους με την χρήση βίας απο την αστυνομία) ή την Ιταλία που εφαρμόζουν το ίδιο οικονομικό πρόγραμμα με την Ελλάδα , δείχνουν πως  η Γερμανία ως αρχηγικό κράτος ανάμεσα στα ''ισότιμα'' κράτη-μέλη απέτυχε να πάρει την κυριαρχία απο της Η.Π.Α .
 Θα ήταν ευχής έργο να υπάρξει απο εδώ και στο εξής μια Ευρώπη γιά τους πολίτες της με δικαιοσύνη,αξιοκρατία,με σεβασμό στην διαφορετικότητα,με σοβαρό μεταναστευτικό σχέδιο και λύσεις σε προβλήματα που αντημετωπίζουν εκκατομύρια άνθρωποι καθημερινά,και όχι ώς άλλος παλαβός δικτάτωρ να αποφασίζει ζώντας μέσα στην ασφάλεια της φούσκας του!
Απο ότι φαίνεται η Ευρώπη δέν κοιμάται,αλλάζει και το φωνάζει όσο πιο δυνατά μπορεί,αν είσαστε απο αυτούς που δέν την ακούνε το πιθανότερο είναι οτι είσαστε στην δική σας φούσκα νοιώθωντας βολεμένοι και θα βρεθείτε προ εκπλήξεως όταν σκάσει απότομα
Φανείτε άνθρωποι με αίσθημα δικαιοσύνης προς τους συνανθρώπους σας και ακούστε την Ευρώπη που σας φωνάζει , αφεθείτε στην αλλαγή της , θα είναι για το καλο όλων μας.

                                       El viento del cambio empieza a soplar en Europa
It is true that we are living a historic moment, fell to our generation to make an appointment with history and fortunately we are consistent.
  The lack of democracy in the European institutions is evident several years now, resulting in gigantism of crises where the lack of democratic institutions became suffocating for citizens of certain Member States. The elections in Greece with their results and data from Spain (where people are leaving their homes with the use of force by the police) or Italy applying the same economic program with Greece, show that Germany as head of state between the '' equivalent '' Member States failed to get the dominance of the US.
It would be desirable from now on to be one Europe as a whole for citizens, with justice,meritocracy, with respect to diversity, with major migration project and solutions to problems that millions of people deal with  every day, and not as another crackpot dictator decides living within his safety bubble!
It seems that Europe is not sleeping, it is changing and shouting as loud as it can, if you are from those who do not hear,the chances are that you are in your own bubble feeling secure and you will be surprised when suddenly burst.
Look up at people with a sense of justice to your fellow human beings and listen to Europe crying to you,if not join at least indulge to this change it will be for the good of us all Europeans.

Please do not disturb...Europe is sleeping

It seems that somehow history is bound to repeat like a bad dream,nobody seems to learn from the frightening past,at least no one of those who rely on that past to build a career in saving us...civilians.
Of course i mean politicians(and some clowns that have some sort of influence on some people)but generally it is the same tactic,all day in the media terror and grief lingers among ________head(you can fill the Nation you want) In the unfortunate event that you elect the one you(The majority) want and not us...The end is near!beware
The truth is europeans drift further apart as closer they get, there is nothing between them although nothing unites them,not even the currency,nor the solidarity among people(see for example the treatment of the German people in the beginning of the Greek crisis,at least the media served that version)I think that we people must look back in order to move forward,you have to be prepared for the worst and be ready to confront the truth that such revolutionary changes bring.
Excuse my raving on politics,but since i am a thinking man in an age i can understand and process meanings such:Justice,fairness,equity,immigration,fellowship,colonialism,etc.
A quote came to my mind and a song, therefore this article.

                                                       Maria dimitriadi-Rosa Luxemburg

 

 

Luxemburg's last known words, written on the evening of her murder, were about her belief in the masses, and in what she saw as the inevitability of revolution:

"The leadership has failed. Even so, the leadership can and must be recreated from the masses and out of the masses. The masses are the decisive element, they are the rock on which the final victory of the revolution will be built. The masses were on the heights; they have developed this 'defeat' into one of the historical defeats which are the pride and strength of international socialism. And that is why the future victory will bloom from this 'defeat'.
'Order reigns in Berlin!' You stupid henchmen! Your 'order' is built on sand. Tomorrow the revolution will already 'raise itself with a rattle' and announce with fanfare, to your terror:
I was, I am, I shall be!"

    

Quest of a record collector

I have this lying around for a long time now,always liked the songs on it but i didn't knew anything about the band or the release
Not too long ago i started digging the depths of the internet and what i've found amazed me!
The Gow was an Italian hard rock band from 1980 to 1992 they released one full album in 1984(Mr.Tippel) three demos and a couple of singles including the one i have,acording to metal-archives.com ''under the pseudonym Steel Grave, they recorded two songs for the soundtrack of Dario Argento's 1987 film 'Opera' (aka 'Terror at the Opera')
So i searched and searched and what you know!!technology is your friend they say so i send a friend request to Theo Roburgo the guitarist of the band,a great guy and a great guitarist, explaining my curiosity about the piece of their history i had in my hands.
The conclusion of our brief chat was that the record i had is an unofficial release by a Greek record company in 1985,it seems that we Greeks and Italians have a long history in bootleging...
Nevertheless i am determined to hunt down a mint copy of their official album and enjoy this great band,a bonus will be if this great guitarist is going to sign my copy

                                                                   THE GOW 

 

 

Ο εγωισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο της αξιοπρέπειας.

Μιλάμε πάντα για τον υγιή εγωισμό, αυτόν που οφείλεις να διαχειρίζεσαι ώστε να προστατεύεις τα θέλω σου από τα "δε θέλω" των άλλων. Μάλιστα.
Οι σχέσεις των ανθρώπων δεν πρέπει να είναι σχέσεις ανταλλαγής αλλά αμοιβαιότητας.
Τι γίνεται όμως όταν διαπιστώνεις πως οι γύρω σου λειτουργούν όπως το wettex στον πάγκο της κουζίνας σου? (αν δεν είσαι νοικοκύρης πρόκειται γι'αυτό το μαγικό απορροφητικό πανάκι που πετάς τριγύρω, μόλις κάνεις μαλακία που δε θες να καταλάβει η μάνα ή η γυναίκα σου). Το wettex λοιπόν έρχεται κι απορροφά κάθε σταγόνα που βρίσκει στο πέρασμά του, δεν αφήνει τίποτα πίσω του και μόλις μπουκώσει στίβεται και αδειάζει το περιεχόμενό του στο νεροχύτη. Σου θυμίζει κάτι;
Το κρατάμε αυτό. 

Κάθε άνθρωπος είναι πολυεπίπεδος. Υπάρχει το φαίνεσθαι, υπάρχει το είναι και υπάρχει κι αυτό που ακόμα και ο ίδιος αγνοεί. 

Πόσοι αλήθεια είναι αυτοί που θα θελήσουν να σε γνωρίσουν λοιπόν σε βαθύτερο επίπεδο; Λίγοι.
Πόσοι από αυτούς που θα το κάνουν, θα μείνουν δίπλα σου ακόμα κι όταν δεν είσαι σε θέση να τους προσφέρεις κάτι; Ελάχιστοι.
Πόσοι είναι αυτοί που όταν θα χουν φύγει οι περισσότεροι, δε θα σταματήσει ποτέ να αναγνωρίζει την αξία σου; Ένας. ΕΣΥ. 

Στη ζωή σου γνωρίζεις 100άδες ανθρώπους. Αν το δεις τεχνολογικά, οι τρόποι που έχεις πλέον στη διάθεσή σου ώστε να δικτυωθείς με τον κόσμο είναι πάρα πολλοί. Κι όσο πιο εύκολο σου είναι πλέον να βάλεις στη ζωή σου ανθρώπους, άλλο τόσο εύκολο είναι και να τους βγάλεις. Και δε μιλάω τεχνοφοβικά. 

Εννοώ πως όταν έχεις ήδη την "τάση" σαν χαρακτήρας, η τεχνολογία σήμερα σου είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν θες να βγάζεις τις "κοινωνικές υποχρεώσεις" υπό μορφή ξεπέτας. Σκέψου πόσο εύκολα κάνεις like σε κάτι στο Facebook. Όταν αυτό το χρησιμοποιείς μια στο τόσο για να δείξεις στον άλλον ότι τον "σκέφτηκες" και να βγεις απ’ τη θέση του να ρωτήσεις "ζεις, πέθανες, είσαι καλά;" άσχετα που κάποτε ήσασταν φίλοι άλλα τώρα "δεν έχεις χρόνο" (ενώ ξεκάθαρα για τον-ην γκόμενο-να,για παρέες,για ταξιδάκια κ.λπ έχεις), τότε σου εύχομαι ολόψυχα να βάλεις το "like" κάπου τόσο βαθιά, ώστε ο αντίχειράς του να σου γαργαλάει μέχρι και τον ινιακό λοβό (google it bitch).
Διότι κύριοι εδώ κολλάει το παράδειγμα του wettex. Πολλοί είναι έτσι.  Έρχονται απορροφούν ό,τι μπορούν  και μόλις μπουχτίσουν σε αδειάζουν .Όταν αυτοί δεν ήταν καλά, τρέχανε σε εσένα. Σε στήριξαν κιόλας πραγματικά όταν το χρειάστηκες -εδώ είναι το κακό. Ήσασταν φίλοι. Συζητούσατε μαζί και για άτομα που σας είχαν αδειάσει (ειρωνεία).
Και μετά βολεύτηκαν. 

Ο χρόνος μπορεί να αυξομειώνεται αναλόγως των υποχρεώσεων, μπορεί να χαθήκατε για κάμποσο καιρό, το βασικό όμως πρόβλημα ονομάζεται "προτεραιότητα". Και πού δίνουμε προτεραιότητα; Σε κάτι που μας ενδιαφέρει άμεσα. Όταν βρίσκουμε χρόνο για όλα τα τριγύρω εκτός από κάποια συγκεκριμένα, σημαίνει πως δεν είναι πλέον προτεραιότητα για εμάς. Άρα δε μας ενδιαφέρουν πλέον. Σωστά; ΟΧΙ θα σου πουν και θα προσπαθήσουν να σε πείσουν ότι δεν είναι έτσι και ότι απλά έχουν πολλά στο μυαλό τους τελευταία κι ότι δεν είναι και πολύ καλά και και.. 

Χρόνος, αν όχι σήμερα, μπορεί να βρεθεί κάποια άλλη στιγμή. Συνεπώς δεν υπάρχει "δεν έχω χρόνο". Υπάρχει "όσο χρόνο έχω προτιμώ να τον ξοδεύω αλλού κι εσένα αν βρω ευκαιρία θα σε στριμώξω κάπου, κάποια στιγμή, αόριστα" και συνοψίζεται κάτω από τη φράση "να κανονίσουμε και για κανα καφέ": Η φράση κλειδί, που δείχνει πρόθεση, καλή θέληση και που να είσαι σίγουρος ότι θα τον πιείτε μόλις τον φέρουν κόκκο-κόκκο 12 παρθένες από τη Βραζιλία, αφού τον έχουν μαζέψει την νύχτα του θερινού ηλιοστασίου, με υγρασία 25% κι ανέμους όχι παραπάνω από 2 Μποφόρ (μην παπαριάσουν τα σπόρια δε'ν'σωστόοο).

Τι γίνεται λοιπόν όταν δεν είσαι πλέον ο κλόουν της παρέας ; Όταν οι συνθήκες της ζωής σου σού απαγορεύουν να είσαι μόνιμα η χαρά, η πηγή γέλιου, η ευχάριστη προσωπικότητα κι άλλα τέτοια φωτεινά, για τους άλλους; Γίνεται το πιο ωραίο και ωφέλιμο πράγμα της ζωής σου. Τρως ένα χαστούκι ΝΑ και ξεκινάει η μαγεία: ΞΕΣΚΑΡΤΑΡΙΣΜΑ. Μπορεί η διαδικασία να είναι επώδυνη, γιατί βλέπεις το πραγματικό πρόσωπο των άλλων, αλλά δε μπορείς μια ζωή να δικαιολογείς τους πάντες. Κοίτα το ΕΓΩ.

Εδώ κολλάει κι αυτό περί εγωισμού. Ο υγιής εγωισμός είναι αυτός που λίγο πριν το ξεφτιλίσουμε, μας τραβάει το αυτί και μας φωνάζει "ξεστραβώσου!". Τότε έρχεται η στιγμή που σταματάς να δικαιολογείς, σταματάς να θες να είσαι πάντα αρεστός στους άλλους, σταματάς να σκέφτεσαι "μα θα φανώ εγώ ο μαλάκας αν απομακρυνθώ" και σκέφτεσαι ότι χελόου, οι μαλάκες έχουν απομακρυνθεί ήδη, δεν είμαι εδώ για να ικανοποιώ κανέναν αλλά παρά μόνο για να με εκτιμούν και να με αγαπάνε πραγματικά, όσοι έμειναν δίπλα μου.

Διότι τι αξίζει τελικά;

Αν παραφορτώσεις μια βαλίτσα δε θα μπορείς να την κουβαλάς άνετα και θα σε εμποδίζει στο ταξίδι σου. Άνοιξέ την, βγάλε από μέσα ό,τι πραγματικά δε χρειάζεται, κλείσε την και προχώρα. Έτσι όχι μόνο δε θα σε καθυστερεί στην πορεία σου, αλλά θα έχεις και χώρο να βάλεις μέσα ό,τι πραγματικά ωφέλιμο συναντήσεις στο δρόμο σου.

Και δε σου λέω να μην εμπιστεύεσαι κανέναν. Διότι ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ζώο. Και κοινωνικός αλλά και ζώο. Απογοητεύσεις πάντα θα υπάρχουν. Απλά να θυμάσαι πως αυτοί που προχωράνε, όλο και κάπου θα φτάσουν και πως τα wettex μετά από κάμποσο καιρό χάνουν την απορροφητικότητα τους και καταλήγουν στα σκουπίδια.